เกี่ยวกับคนเขียน
Naowarat

ความรู้

ความรู้

เวลาคิดไม่ออก ติดขัด จบดีลยังไม่ได้ ยังไม่มี solution ให้กับปัญหา เพื่อนๆทำอย่างไรคะ?

Naowarat
วันที่สร้างประกาศ เวลาสร้าง 8 พฤศจิกายน 2566 14:56
ช่วงสองสามวันมานี้ หาทางออกไม่ได้ค่ะ เหมือนลากเส้นวงกลมแล้ว แต่มันไม่ชนกันได้สักที ในขณะที่ต้องจัดการเรื่องกระจุ๊กกระจิ๊ก จิปาถะไปด้วย หัวก็ไม่ว่างพอที่จะคิดอะไรได้ เหมือน RAM เต็ม ลากเอาความกังวลเข้านอนด้วย เลยนอนไม่หลับเข้าไปอีก
รู้ตัวว่า ถ้าปล่อยไว้ จะได้ Burnout ก่อนจะได้ผลลัพธ์ แน่ๆ
ข้อดีของการรู้จักตัวเอง และไม่ฝืน ทำให้เลือกที่จะ “หยุด” ค่ะ pause ทุกอย่าง ให้ตัวเองมีวันหยุด 1 วัน ทำสิ่งต่างๆช้าลง ไปยิม ดื่มน้ำมากๆ นั่งสวดมนต์เพื่อให้จิตใจรวมอยู่ในสิ่งเดียว ไม่แตกกระจายฟุ้งซ่าน สวดได้ครึ่งชั่วโมง ก็หลับไปสองชั่วโมง
นี่ถ้าไม่ได้เป็นเอเจน แต่เป็นพนักงานทำงานประจำในบริษัท คงถูกไล่ออกแล้ว เพราะเลือกเวลา “นอน” บำบัด แบบตามใจตัวเองเหลือเกิน แต่นี่ล่ะ ชีวิตที่อยากใช้ ก็ต้องรับผิดชอบบริหารจัดการกันไป
ตื่นมาก็ “กิน”ค่ะ และพบว่า ความร้อนในหัว ใจเต้นเร็ว จากความฟุ้งซ่าน จิตแตกกระจาย มันเบาลง ส่วนเรื่องขุ่นเคือง หงุดหงิด ใครต่อใครที่ทำให้โกรธเคืองนั้น ก็หายไปตั้งแต่เริ่มสวดมนต์แรกๆแล้ว แต่ความลังเลสงสัย ความไม่รู้ ยังมีอยู่ กินข้าวไปก็เห็นมือไม้ตัวเองขยับ กับความลังเลสงสัย ลอยอยู่ในจานข้าว

“ทีนี้ก็เหลือแกกับฉันแล้วสินะ ที่ต้องเคลียร์กัน เจ้าความ ไม่รู้”

คิดไม่ออก ให้ออกเดินทาง อย่านั่งที่เดิม จึงเปลี่ยนเสื้อผ้า สวมชุดสบายๆ ใส่หูฟังพระเทศน์ ในยูทูป ฟังสิ่งที่ทำให้ใจเพลิดเพลิน และเบา โดยไม่เพิ่มพิษให้ตัวเอง ซึ่งบางทีเพลงก็ไม่ใช่มิตรที่ดีในทุกโอกาส เพราะประกอบขึ้นมาด้วยอารมณ์คนแต่ง คนบรรเลง ที่บางทีก็ไหลมาเปื้อนใจเรา โดยที่เขาก็ไม่ตั้งใจหรอก แต่มันมาตามธรรมชาติ และทำให้ใจ “หนัก” โดยไม่จำเป็น

ในยามฉุกเฉิน เมื่อหากัลยาณมิตรที่จิตใจกว้างขวาง สว่างกว่าเรา มาช่วยรับฟังบำบัดทุกข์ สะท้อนความคิดในตอนนี้ไม่ได้ ก็ฟังเทศน์นี่ล่ะ เดินไปเรื่อยๆ สวดมนต์ในใจไปด้วย หูได้ยิน ใจก็สวดไป บางทีใจก็หนีไปคิด ไปสนใจถนน มองคนเดินสวนมา เรื่อยๆไป จนเห็นว่าปกติ เหมือนเห็นแม่น้ำที่มีเรือใหญ่น้อย แล่นไปมา แล้วดึงจิตกลับมาที่บทสวดด้วยการสวดมนต์ในใจให้ต่อเนื่องขึ้น พร้อมนับนิ้วมือไปด้วย รู้เลยว่าจิตใจนั้นไวและว่อกแว่กง่าย ยังสวดไม่จบบทก็หนีแล้ว ต้องกดเล็บนิ้วโป้งลงที่ปลายนิ้วไล่ไปทีละนิ้ว ทีละจบ เป็นการเรียกสติ ให้รู้ตัว

เดินอยู่เป็นชั่วโมงเหมือนกัน จนเรือใหญ่ ที่เป็น Solution ที่รอคอยเริ่มปรากฏในจิต ประกอบรูปร่างชัดเจน เป็นการปฏิบัติได้จริง อยู่ 3 ขั้น จึงทบทวน และหยุดเดินจดบันทึกเอาไว้

เอาละมีอยู่ 3 เรื่อง ได้เรื่องหนึ่งก็โอเคแล้ว ดีกว่านั่งๆนอนๆ เครียด ตีบตันอยู่บ้าน

การทำสมาธิ หลับตา บางทีมันก็ “ปิ๊ง”คำตอบออกมาให้ แต่บางที ถ้านั่งหลับตาแล้วไม่มา ก็ต้องออกเดินดู

ทุกคำตอบ อยู่ในตัวเราทั้งนั้น ถ้าจำเป็นจะต้องไปหาใคร ไปถามใคร เดี๋ยว message ก็จะมาเอง
พอตัวเราโล่ง ไม่กังวล สิ่งดีๆก็เรียงแถวเข้ามา
จะสามทุ่มแล้วเดินๆอยู่ ก็มีนักลงทุนทักมา จะลงทุนด้วยกับโปรเจคที่กำลังจะทำ ไม่ต้อง Pitch อะไรให้สวยหรู แค่บอกคร่าวๆก็ถามเลยว่าจะให้โอนเงินเมื่อไหร่

เออ ดีเหมือนกันนะ ว่าจะไม่ทำงานนะวันนี้ ^^

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง